Hosted on Persiangig.com
حمایت از کالای ایرانی
Hosted on Persiangig.com
http://s9.picofile.com/file/8275487676/83.jpg
دسترسی سریع به مطالب پایگاه نماز با کلیک بر روی تصاویر زیر

 

حی علی الصلوه

http://file.tebyan.net/a433b6090c/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D9%87%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D9%86%D8%A7%D9%85/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B23/%D8%AF%D8%B9%D8%A7%20%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C01.gif

میکده ‏‏‏ باز و خمره ها در جـوش

عاشقان مٌست و عــارفــان مـدهـــوش

سرخوش از باده و به کف ساغــر

یکـدیگـر را گـــرفتـــه در آغــــوش

یک طرف می کشند جام از هم

یک طـرف خمـره هــا بُرنــد بر دوش

می زند مطرب این نـوا با چنـگ

نغـمــة دلنـــــواز نـــوشـــــــانـــوش

ناگهان زان میان یکی برخــاست

گفت این نکته را، به جوش و خروش

ای همــه عــــارفــــان رُبــــّـانی

مســت از ســاغـــر ا‏‏‏‎َلَسـت، خـمـوش

بشنویـد ایـن کــلام یـــــزدان را

که بــرد از ســـر خـــلایــق هــــوش

می رســد از فــراز مــأذنــــه هـا

بـانـگ «حـی علـی الصلـوه» به گوش

بشتــابیــد جمـله ســـوی نمـــاز!

کـه چنـین است خــود پـیام ســروش

عباس براتی پور

 



ادامه مطلب

 
 
نوشته شده در تاريخ شنبه 29 اسفند 1394  توسط فروزان
آپلود عکس و فایل رایگان و دائمی

ملاّ محمّد اشرفى (ره) و نماز شب


آورده اند كه مرحوم ملاّ محمّد اشرفى كه از شاگردان سعيدالعلماست ، از نيمه شب تا صبح مشغول تضرّع و زارى و مناجات با حضرت بارى (جلّ و علا) بود، و آنقدر بر سر و سينه مى زد كه هنگامى كه صبح مى شد در نهايت ضعف و نقاهت بود به گونه اى كه هر كس او را مى ديد چنين مى پنداشت كه تازه از بستر بيمارى ، برخاسته است .

آرى ، به قول مولا امير المؤمنين عليه السلام :
قَدْ بَر اهُمُ الْخَوْفُ بَرْىَ الْقِداحِ، يَنْظر إ لَيْهِمُ النّاظِرُ فَيَحْسَبُهُمْ مَرْضى ، وَ ما بِالْقَوْمِ مِنْ مَرَضٍ، وَ يَقُولُ: لَقَدْ خُوْلطُوا...

بيم خداوند متعال ، آنان را به سان پيكانهاى باريكى كه تراشيده شده لاغر و نحيف كرده است . كسى كه آنان را مى بيند، خيال مى كند كه بيمارند.
در حالى كه بيمارى ندارند و ترس از جهنّم آنان را لاغر كرده است ، و مى گويد: اينان ديوانه شده اند. در صورتى كه مجنون نيستند ..



ادامه مطلب

 
 
نوشته شده در تاريخ شنبه 29 اسفند 1394  توسط فروزان
آپلود عکس و فایل رایگان و دائمی
رفتار و اعمال نمازگزاران در جذب يا دفع ديگر افراد جامعه به نماز
انسان، موجودي است اجتماعي كه به دليل برآورده شدن نيازهايش، در جامعه زندگي مي كند. هر يك از اعضاي اين جامعه داراي رفتار خاصي هستند و چون با يكديگر ارتباط دارند، نحوه رفتار هر يك از آن ها در شخصيت تلقي ديگران تأثير دارد. به عبارت ديگر، هر رفتاري كه در جامعه انساني انجام مي شود، بازتابي در نزد ديگران دارد كه بر اساس آن، شخصيت مورد نظر را مي شناسند. البته ممكن است قضاوت ديگران در مورد آن رفتار صحيح نباشد، ولي به هر حال اين تأثير متقابل وجود دارد و از بازتاب رفتار شخصي در جامعه انساني نمي توان دوري كرد. نكته ديگر آن است كه رفتار همه افراد جامعه در يك حد اثر گزار نيست، رفتار خواص جامعه و يا نمايندگان يك گروه يا كساني كه براي افكار عمومي شناخته شده هستند و جايگاه خاصي دارند، بر جامعه اثر بيشتري دارد.
با اين مقدّمه مي توان گفت: رفتار و اعمال نمازگزاران در جذب يا دفع ديگر افراد جامعه بسيار مؤثر است. اگر نمازگزاران حقوق اجتماعي را رعايت نكنند و با خود محوري حقوق ديگران را زيرپا بگذارند؛ براي ديگران احترام نگذارند؛ با ديگران به خوبي رفتار نكنند؛ در عمل به اصول ديني پاي بند نباشند، براي خود احترام كاذبي قايل شوند، مظاهر و جنبه هاي ظاهري دين را رعايت نكنند، بينش هاي افراطي و غلط سياسي داشته باشند، دين را به شكلي تفسير كنند كه ديگران آن ها را مرتجع و كوته نظر بخوانند، انعطاف پذير نباشند و تعصب باطل داشته باشند، به مال اندوزي بپردازند و به فقرا و نيازمندان كمك نكنند، جلوه هاي تمدن و پيشرفت مادي را مخالف دين بدانند و به جز خودشان همه را بي دين فرض كنند، در اين صورت ديگر نمي توان انتظار داشت ديگران به نماز تمايل پيدا كنند؛ زيرا آن ها از اين گونه رفتارها به اين نتيجه مي رسند كه اگر آثار نماز در افعال نمازگزاران، چنين باشد، در آن صورت چه تأثير مثبتي را مي توان از نمازگزاران انتظار داشت؟ هر چند برداشت غلط است، ولي افكار عمومي در چنين مواردي، اين گونه برداشت مي كنند و نمي توانند بين دين و ديندار فرق بگذارند. شايد به همين دليل است كه قرآن مجيد با نمازگزاراني كه با رفتارهاي ناشايست و غير انساني خود ساحت بندگي را آلوده مي كنند، آن گونه با شدّت برخورد مي كند و صلوة آن ها را به «صَلاتِهِمْ ساهُونَ» تعبير مي كند؛1
زيرا مرزبندي آن چه دين مي گويد با آنچه برخي از دين داران به نمايش مي گذارد، ضرورتي حياتي دارد.2
از اين رو در روايات مي خوانيم: «كُونوا دُعاة النّاسِ بِغَيرِ اَلْسِنَتِكُمبا اعمالتان راهنماي مردم باشيد» نمازگزاران با برخوردهاي صحيح خود مي توانند ديگران را به نماز دعوت كنند و آن ها را به سمت نماز سوق دهند.
پی نوشت ها:

 



ادامه مطلب

 
 
نوشته شده در تاريخ شنبه 29 اسفند 1394  توسط فروزان
آپلود عکس و فایل رایگان و دائمی
عامل تشویق مسلمانان به اقامه نماز
 
http://file.tebyan.net/a433b6090c/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D9%87%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D9%86%D8%A7%D9%85/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B23/%D8%AF%D8%B9%D8%A710.jpg

ترغیب و تشویق دیگران به خواندن نماز علاوه بر اینکه نیاز به بررسی عوامل جلوگیری کننده دارد ، نیازمند توجه به عوامل روانشناسانه مثل تشویق و تحسین نمازگزار یا کودک در سن بلوغ فکری و دینی نیز هست.

اینکه به او بفهمانیم در برابر کار بی منت او برای پروردگار هم خدایش و هم والدین و مربیانش خوشحال و خشنود هستند و برای اینگونه اعمال او هم حسنات الهی و هم تشویقات مادی صورت می گیرد.

حال باید دید خداوند برای ایجاد انگیزه در مسلمانان برای اقامه نماز و وحدت بینشان از چه راه هایی وارد عمل شده است؟ پیامبران و امامان ما چگونه مسلمانان را به راه راست هدایت می کردند؟ آیا تشویق و ترغیب می تواند از راه زبان هم میسر باشد؟ کدامین انگیزه می تواند بیشترین محرک انسان برای اقامه نماز باشد. رفتن به بهشت؟ احساس آرامش؟ ترس از جهنم و عذاب الهی یا محبوب بودن در جامعه اسلامی؟

مهمترین عامل تشویق مسلمانان به اقامه نماز از نگاه قرآن

انسان موجودی است که در زندگی خود، خواه ناخواه با اضطرابات و نگرانی هایی رو به روست. گاهی این نگرانی ها برای برخی ، محدود به مسائل مادی است و گاهی از این حد گذشته و جنبه غیرمادی و معنوی هم پیدا می کند.

این حالت گاهی برخی از انسان ها را چنان به خود مشغول می دارد که تمام عمرشان را در بر می گیرد و با همان حالت از دنیا می روند و در برخی دیگر، مدتی از حیاتشان را اشغال و زمانی سر بلند می کنند که مدت زیادی از عمرشان سپری شده است. اما عده ای از افراد آگاه با تدبیر خاص، جلوی این حالات درونی خود را گرفته و ناآرامی درونی خود را آرامش می‌بخشند.

برای همه ما این نکته حائز اهمیت بسیاری است که بدانیم عامل این آرامش چیست و چگونه آن اضطراب به طمأنینه تبدیل شده و آرامش تضمین و تأمین می گردد.

آری خداوند با یک جمله کوتاه و مختصر پاسخ این سۆال را داده اند که «بدانید با یاد خدا دل ها آرام می گیرد.» اما باید گفت: که این کلام الهی برای بسیاری از افراد حتی تحصیل  کرده های ما شاید مبهم بوده و تفسیر آن روشن نیست.

علامه طباطبایی (رحمة الله) صاحب تفسیر ارزشمند المیزان در تبیین و تفسیر این آیه می فرمایند: «در این آیه و کلام الهی تذکر و توجهی برای مردم است که قلب ها را متوجه و متمایل به یاد ذکر او سازند. زیرا هیچ تلاشی و همتی برای انسان در زندگیش نیست مگر برای رسیدن به سعادت و نعمت و هیچ ترسی ندارد مگر ترس از افتادن در بدبختی و سختی و شقاوت و خداوند تنها سبب و یگانه عاملی است که امور خیر در دست اوست و نیز همه خوبی ها به او برمی گردد و او قادر بر بندگان و ضامن سعادت ایشان است. پس توجه و اعتماد و اتصال به او موجب نشاط و شادابی و کمال مطلوب است. پس قلب ها به یاد او از نگرانی ها و اضطرابات مطمئن می شوند و تسکین می یابند.»

درتفسیرآیه 91 سوره مبارکه مائده «شیطان می خواهد در میان شما به وسیله شراب و قمار عداوت ایجاد کند و شما را از ذکر خدا و نماز باز دارد آیا خودداری خواهید کرد.» گفته شد که:«به این دلیل خداوند در این آیه نماز را جدای از ذکر خدا اسم برد - با توجه به اینکه نماز هم ذکر خداست - که نماز فرد کامل از ذکر الهی است و خداوند اهتمام بیشتری به امر آن دارد و در روایت صحیح هم وارد شده که نماز پایه و ستون دین است»

در روایت آمده است که وقتی این آیه (28 سوره رعد) نازل شد پیامبر (صلی الله و علیه وآله) به اصحابش فرمود آیا می دانید معنی این آیه چیست؟ اصحاب گفتند خدا و رسولش بهترمی دانند. فرمود: «کسی که خدا و رسول او و اصحاب پیامبر را دوست بدارد». 

در روایت دیگر دارد که خدا و رسول و اهل بیت و پیروان و شیعیان ما را دوست داشته باشد.

ذکر در لغت به معنای حفظ مطالب و معارف آمده با این فرق که حفظ به معنای به دست آوردن در ابتدای امر گفته می شود و ذکر به ادامه و حاضر داشتن آن؛ که آن حضور گاهی قلبی است و گاهی قولی و به همین خاطر ذکر را به دو قسم قلبی و زبانی تقسیم کرده‌اند.

مصادیق ذکر

برای ذکر، افراد و مصادیق زیادی در قرآن و سنت بیان شده است ولی آنچه از فحص و بررسی در آیات و روایات به دست می‌آید این است که نماز، فرد واقعی و مصداق حقیقی ذکر الهی است چون نماز دستوری است که در همه شرایع و ادیان الهی جزو فرائض و واجبات بوده است و خداوند در قرآن کریم تصریح کرده است که مراد از ذکر الهی، نماز است؛ ‌اقم الصلاة لذکری «نماز را بپا دار تا به یاد من باشی»

در آیه دیگر می فرماید: و لذکرالله اکبر «نماز بزرگترین ذکر الهی است» اینکه نماز را برترین مصداق ذکر خدا یاد کرده  شاید بدین جهت باشد که در حال قیام به نماز، نفس آدمی در اثر توجه به مبدأ اعلی و خالق یکتا از اضطراب درونی دور شده و سختی ها و ناملایمات را از یاد می برد و شاید وجه کمک گرفتن از نماز در آیه «اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ» یعنی از صبر و نماز استعانت بجوئید» همین باشد.

در تفسیرآیه 91 سوره مبارکه مائده «شیطان می خواهد در میان شما به وسیله شراب و قمار عداوت ایجاد کند و شما را از ذکر خدا و نماز باز دارد آیا خودداری خواهید کرد.» گفته شد که: «به این دلیل خداوند در این آیه نماز را جدای از ذکر خدا اسم برد - با توجه به اینکه نماز هم ذکر خداست - که نماز فرد کامل از ذکر الهی است و خداوند اهتمام بیشتری به امر آن دارد و در روایت صحیح هم وارد شده که نماز پایه و ستون دین است.»

نیز از کلمه «موقوت» در آیه 103 سوره مبارکه نساء که فرمود: «إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُۆْمِنِینَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا» استفاده می کنند که وقت در نماز کنایه از ثبات و تغییرناپذیر بودن این فریضه الهی است یعنی نماز یک فریضه ثابتی است که در هیچ حال ساقط نمی شود و هرگز تبدیل به چیز دیگر نمی گردد.

آن طور که مثلاً روزه در مقام اضطرار تبدیل به فدیه می شود. بنابراین کمترین تردید در این مطلب روا نیست که یاد خدا آرام بخش دلها از همه یأس ها و ناآرامی ها بوده و نماز روشن ترین مصداق و فرد اکمل از ذکر الهی است.

چگونه می‌توان به نماز بیشتر علاقه‌مند شد؟  

1- دقت در انجام مقدمات نماز؛ مانند وضوی با معنویت، انجام مستحباتی چون اذان، اقامه و ...

2- گزینش مکان مناسب، دوری از جاهای شلوغ و پر سر و صدا و دوری از هر چه موجب انحراف توجه از خداوند شود.

3 – گزینش وقت مناسب و تا آن جا که ممکن است اول وقت خواندن نماز.

4 - تا حد امکان در مسجد و با جماعت نماز خواندن.

5 - نماز را با اشتیاق و با طمانینه و با دقت در مفاهیم و معانی آن خواندن.

6 - عدم توجه به اطراف و اطرافیان، در حال ایستاده به مهر نگریستن و در رکوع پایین پا و در تشهد به دامن خود نظر نمودن.

7 - تخلیه دل از حب دنیا و امور دنیوی و آن را مالامال از عشق خداساختن

8- ضبط قوه خیال.

توضیح: پرنده لجام گسیخته خیال چکاوکی است که هر آن بر شاخساری می‌نشیند. لذا همیشه افکار انسان به این طرف و آن طرف متوجه است و قرار و آرامی ندارد اما اگر آدمی با دقت و هوشیاری در کنترل آن بکوشد پس از چند صباحی رام و مطیع شده و به هر سو که اراده شود متوجه می‌گردد.

بنابراین انسان باید در نماز از اول با قاطعیت بنا گذارد که تمام توجه خود را به سوی پروردگار معطوف دارد و هرگاه طایر خیال از چنگ او گریخت بلافاصله آن را به همان جهت برگرداند.

9- توجه به عظمت و هیبت پروردگار و فقر و فاقه خود.

بدیهی است اگر آدمی بداند با چه بزرگی روبه روست و خود در مقابل او هیچ بلکه عین احتیاج و فقر و فاقه است با تمام وجود و ذهن و اندیشه خاضع می‌گردد.

10 - مطالعه پیرامون کیفیت نمازهای اهل بیت (علیهم السلام) همچنین مطالعه کتاب‌هایی چون ((آداب الصلوه یا پرواز در ملکوت)) امام خمینی) و ((اسرارالصلوه)) (میرزا جواد ملکی تبریزی) بسیار نافع است.

 11- تمیز بودن بدن و لباس، مسواک زدن دندان و خالی بودن معده در هنگام نماز نیز از مستحبات و موجب حضور بیشتر قلب است.

نتیجه گیری 

نماز تنها عامل بازدارنده از همه لغزش ها و تنها تکیه گاه امن و مأمن مستحکم برای انسان ها خصوصاً جوانان است که هرگز نفس خویش را از افتادن در مهلکه حوادث مصون نمی بینند و شاید به همین سبب باشد که در کتاب آسمانی قرآن ، کمتر عبادتی چون نماز مورد اهمیت قرار گرفته است تا آنجا که حدود صد و چهارده مورد این کلمه در قرآن به کار رفته و در پانزده مورد امر به آن شده است.

 منابع:

سایت حوزه

سایت طنین یاس

سایت اندیشه قم

خبرگزاری تقریب

سایت تبیان

 



ادامه مطلب

 
 
نوشته شده در تاريخ شنبه 29 اسفند 1394  توسط فروزان
عنوان صفحه
(تعداد کل صفحات: 240)      1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   >  


آمار پایگاه نماز
آمار پایگاه نماز
Untitled Document
تعداد نظرات : 1167 عدد
تاريخ ايجاد وبلاگ : پنج شنبه 24 اردیبهشت 1394  عدد
كل مطالب : 18278 عدد
آخرين بروز رساني : پنج شنبه 31 خرداد 1397 
Hosted on Persiangig.com